Brady Butterfield i Janet Metcalfe udokumentowali ten efekt w pracy z 2001 roku w Journal of Experimental Psychology. Wbrew intuicyjnemu oczekiwaniu — że pewne błędy będą najtrudniejsze do skorygowania — pokazali coś przeciwnego. Korekty z wysoką pewnością utrwalają się mocniej.
Proponowany mechanizm: zaskoczenie pomyłką, kiedy byłeś pewien, aktywuje ciało migdałowate, które z kolei moduluje kodowanie hipokampalne. Korekta przybywa z emocjonalną wagą, której nie ma bierne uczenie się.
Suwak pewności w Fluerze (1–5 przed zobaczeniem odpowiedzi) nie jest detalem UI. Przygotowuje kontrast. Zła odpowiedź z pewnością 5, ujawniona przez Ghost Map, zostawia znacznie głębszy ślad niż jakakolwiek liczba biernych powtórek. Pytamy o twoją pewność właśnie dlatego, że pomyłka w niej jest sednem.