Waar Mueller en Oppenheimer het gedragseffect van handschrift documenteerden, documenteerde het lab van van der Meer het neurale substraat. Hoge-dichtheid EEG-opnames tijdens handschrift laten activaties zien in visuele, motorische en sensorische integratieregio’s die simpelweg niet verschijnen tijdens typen.
De praktische implicatie: handschrift recruteert meer brein, en hoe meer regio’s tijdens codering worden ingeschakeld, hoe meer ophaalpaden er later bestaan. Het geheugen is een graaf, en handschrift bouwt er een rijkere op.
Daarom is de engine van Fluera vanaf nul geschreven. Een canvas dat streken verliest, onder druk vertraagt of de tilt-data afvlakt, is een canvas dat precies het signaal weggooit waarvan het EEG-werk van van der Meer aantoont dat het er het meeste toe doet. De engineering-inspanning rond latentie en getrouwheid is geen polish — het is het product.