Hermann Ebbinghaus documenteerde dit in 1885 met zichzelf als enige proefpersoon: gespreide sessies produceren betere retentie dan geconcentreerde sessies met dezelfde totale duur. Het effect is 140 jaar gerepliceerd, in duizenden studies, van motorische vaardigheden tot vreemdetaalvocabulaire.
Het mechanisme betrekt slaap. Elk interval in een gespreide reeks plaatst een of meer slaapcycli ertussen, waarin de hippocampus de sporen van de dag opnieuw afspeelt en begint over te dragen aan de cortex voor langetermijnopslag.
De spaced-repetition-scheduler van Fluera is de meest directe implementatie van dit principe — groeiende intervallen, terugkeerpunten gekalibreerd om slaapgrenzen te overschrijden, interleavende reviewsporen. Stampen is de standaard faalmodus waartegen het gebouwd is.