De centrale bijdrage van Robert Bjork aan de cognitieve wetenschap van leren is het concept wenselijke moeilijkheden — het bewust introduceren van obstakels die de oefening vertragen maar het langetermijngeheugen en de transfer dramatisch verbeteren.
Zijn werk met zijn vrouw en collega Elizabeth Bjork aan UCLA toonde herhaaldelijk aan dat zowel studenten als docenten slechte rechters zijn van wat er werkelijk wordt geleerd. Een studiesessie die productief aanvoelt (vlot herlezen, vertrouwd materiaal) levert vaak slechtere resultaten op dan een die frustrerend aanvoelt (ophaalpogingen, gemixte onderwerpen, gespreide herinnering).
Het structurele ontwerpprincipe van Fluera — wrijving is een feature — verwijst rechtstreeks naar Bjork. De Fog of War-modus, de spaced-repetition-scheduler, de vertrouwensschuif van de Socratic Mode, de weigering om de AI je aantekeningen te laten samenvatten: het zijn allemaal wenselijke moeilijkheden by design.