De paper van Katherine Rawson en John Dunlosky uit 2011 vestigde het resultaat: spreiding alleen werkt. Ophaalpraktijk alleen werkt. Gecombineerd produceren ze effecten die groter zijn dan de som van de twee — superadditief, niet additief.
De intuïtie is dat spreiding één probleem oplost (de vergeetcurve) terwijl ophalen een ander oplost (oppervlakkige codering). Elk pakt een ander knelpunt aan. Samen pakken ze beide aan, en de knelpunten interageren multiplicatief.
Meta-analyses plaatsen successieve herleren consistent bovenaan in de ranglijst van evidence-based studiestrategieën, dwars door domeinen en niveaus. De scheduler van Fluera is geen flashcard-gebaseerd ophalen of agenda-gebaseerde spreiding — het is de combinatie, op de kennisstructuur die je al hebt opgebouwd.